نوشته شده توسط طاها در  تاريخ : 12/04/1388

آفرین طاها

«اتحاد به چه درد می‌خورد وقتی قرار است در مسیر اشتباه قرار گیرد؟» کاملاً موافقم. در کشوری زندگی می‌کنیم که گاهی عکس یا خبر جعلی‌ای در مورد اعدام یا ظلم دیگری ساخته می‌شود و فضا شلوغ می‌شود و وقتی بهشان می‌گویی: «بابا، این دروغ است... جعلی‌ست» بُراق می‌شوند و کف به دهان می‌آورند که: یعنی می‌خوای بگی اعدام در کشور وجود نداره؟ زندانی سیاسی وجود نداره؟ همه‌چیز گل و بلبله؟...» حالا چه برسد به نقد اشخاص و عملکردهای آن‌ها! وقتی سر یک عکس جعلی یا خبر دروغ و یک‌کلاغ چل کلاغی آدم را مزدور ج.ا می‌دانند دیگر سر نقد بی‌رحمانه و بی‌تعارف یک شخصیت سیاسی خدا می‌داند تا کجاها می‌روند. یکی از مهم‌ترین استدلال‌های منطق‌خفه‌کن‌شان هم همین حفظ اتحاد و آب به آسیاب دشمن نریختن است!
جا که تنگ باشد برای فکر، هر نقد و تحلیل حقیقت‌جویانه‌ای می‌تواند بلوا و آشوب ایجاد کند عزیز.
یا حق

مرسی طاها عالی بود

با کلیت موضوع حرفت کاملا موافقم ...

مخالفم. این روشی هست که در خیلی از تمدنها جواب داده. عده‌ای که دشمنی مشترک دارند برای رسیدن به هدفی باهم متحد میشن. و بعد از شکست دشمن مشترک به هم میپردازند.

طاها جان بخشی از نوشته‌ی آخر دکتر نوری‌علا:
«من براستی نمی دانم که آيا در باقی ماندهء عمرم روزی هم فرا خواهد رسيد که «مخالف» بتواند حرفش را بزند و «منحرف کننده» و «منحرف» و «مرتد» شناخته نشده و راهی بند 209 زندان اوين نشود؟ وقتی منی که در گوشهء دنور، در دورترين نقطه از ايران، نشسته ام و مقاله هايم هم در چهارتا و نصفی سايت اينترنتی ـ که همگی هم در ايران فيلتر می شوند ـ انتشار می يابد به سکوت دعوت می شوم (البته «با احترام») تکليف آن جوانی که در قلب تهران ممکن است دهان باز کند تا فرياد برآورد «زنده باد سکولاريسم» روشن است. اول «دوستان» به شانه اش می زنند و مشفقانه می گويد: «عزيز من، انحراف ايجاد نکن. شعار ما ابطال انتخابات و تجديد رأی گيری است ـ نه يک کلمه کمتر و نه يک کلمه بيشتر!» بعد، اگر اين عضو «موج سبز» پر روئی کرد و با زبان سرخ داد زد که «مرگ بر جمهوری اسلامی» به او اخطار خواهند کرد و بالاخره اگر بيشتر خيره سری کند، دورش را خالی می کنند تا برادران بسيجی بتوانند حالی اين «عامل نفوذی در ميان موج سبز سيدی»، و اين «کمونيست سلطنت طلب مجاهد» کنند که يک من دوغ چقدر کره دارد.»

خطوط آخر اشاره به بیانیه موسوی دارد که نوشته بوده:

«از شما می خواهم که با استفاده از کلیه راهکارهاي قانونی و وفاداري به نظام مقدس جمهوري اسلامی، صداي اعتراض خود را در تقلب گسترده انتخابات به گوش مسئولین کشور برسانید. من کاملاً بر این نکته واقفم که خواسته ی مشروع و برحق شما هیچ ارتباطی با فعالیت گروه هایی که معتقد به نظام مقدس جمهوري اسلامی ایران نیستند، ندارد. بر شماست که صفوف خود را از آنان جدا کرده و اجازه سوء استفاده از موقعیت کنونی را به آنان ندهید»

ورتیگونه جان، بسیار قابل تامل است. کاش کسانی که باید، درس بگیرند

هشداری بسیار ضروری است!
اتحادِ نامیمونِ سالِ پنجاه و هفت باید برایِ همه‌یِ ما درسِ عبرت باشد!
اتحاد به هر قیمتی؟ هرگز! همانطور که گفته‌ای تاوانش را یکبار پرداخته‌ایم و هنوز هم می‌پردازیم.
در موردِ جنبشِ این روزها بسیار می‌توان و می‌باید نوشت.
مشکل آن است که کسی چون من هنوز در بهت و بغض و غم و نفرت دست و پا می‌زند!
بر هیچ موضوعی نمی‌توانم تمرکز کنم و روزشماری می‌کنم که باز تجمعی و راهپیمایی باشد و بتوانم با کمی فریاد، این توده‌یِ خفه‌کننده‌ای را که رژیم در روح ام شلیک کرد اندکی بیرون بریزم.

سلام؛ تا دو روز پیش من مثل شما فکر نمیکردم ولی با صحبت با کسانی که در انقلاب ٥٧ بودند متقاعد شدم و جنابعالی حقیقتا درست میفرمایید؛ وقتی خانه از پای بست ویران است ..خواجه در بند تقش ایوان بماند..آب در هاون کوبیدن است....ولی من به عنوان یک انسان:

١. آگاهی دادن به مردم را نقش اساسی میدانم در آینده هر کشوری
آگاهی از حقوق انسان بودن و آزاد زیستن
٢.قتل انسان های بیگناه ( هر فرقه ای) بدون محاکمه و در روز روشن در خیابانها رو به عنوان یک انسان محکوم میکنم و معتقدم ما مقصریم اگر در مقابل این کشتار آرام بشینیم؛ ما میتونیم کمونیست باشیم ؛ مسلمان یا هر چیز دیگه ولی به عنوان انسان متعهدیم.

تجمع مادران در مقابل زندان اوین

http://www.youtube.com/watch?v=8cx8rqHRp3A

نکته بجایی بود و باید ذکر می شد. ممنون

سلام عزیز این مطلبت رو اصلا نخوندم ولی مطلب تعلیق یک ترمت رو خوندم منک الان تو سایت کمیته انضباتی میخوادم برای 18 تیر که مثل اینکه قرار بوده تو دانشگاه تحصن باشه ولی من که خبر نداشتم .
شما که تجربه داری بگو چه کنم ممنون میشم.
اگر خواستی به شمارم زنگ بزن
می تونی راحت پیداش کنی
ممنون

ay baz to ye jori dari sohbat mikoni
man jenah nemigiram
amma mousavio doro bariash mokhalefe kheylian ke khdoet midooni
motmaenan adame roshanfekrie
motmaenan azadi bishtar mishe
va vaghty yek nafar rahbar peyda shode ke hame ro motahhed mikone, ma majboorim behesh motassel shim
chon kasio nadarim

محمد جان

هرکس یک عکس‌العملی نشون می‌ده که به خصوصیات شخصی‌ش مربوط می‌شه. اما اگر من جای شما باشم می‌رم سر وقت اون‌جا. بدون این‌که بترسی خودت رو کنترل کن. عصبانی نشو. و تمام حقیقت رو بگو. این‌که خبر نداشتی و اشتباهی صدات زدن و ...

اگر دانش‌گاه آزادی هستی که چند حالت داره :

تذکر شفاهی
توبیخ کتبی و درج در پرونده
محرومیت یک یا دو نیم‌سال از تحصیل بدون احتساب سنوات
محرومیت یک یا دو نیم‌سال از تحصی با احتساب سنوات
محرومیت کلی از تحصیل

من فکر می‌کنم اگر ماجرا همین که شما می‌گی باشه، یا تذکر شفاهی یا توبیخ کتبی و درج در پرونده می‌خوری. ضمنا بعد از این‌که حکم برات صادر شد ( توی تابستون ) می‌تونی درخواست تجدید نظر بدی.

اما دو نکته :

1- اگر اسم ازت خواستن به هیچ‌وجه اسمی نده.

2- حتی محرومیت دو نیم‌سال هم اگر بهت بزنن اولش شاید عصبانی بشی تا چند روز اعصاب نداشته باشی، اما مطمئن باش بعدش برات خاطره می‌شه و مثل من حکم‌هات رو قاب می‌کنی می‌زنی دیوار اتاقت.

موفق باشی

به غزاله

دوست من، این مطلب در مورد تخریب شخصیت‌های آقایان موسوی و کروبی و الخ نیست. صرفا یک تحلیل هست‌ و یک هشدار که به ذهن‌اَم رسید. لطفا اگر متوجه نشدید دوباره بخوانید!

چقدر قشنگ تحلیل کردی, فوق العاده بود

سلام. من یک درد دلی در وبلاگم کردم. که البته با شناختی که از جناب عالی دارم بعید میدونم اصلا تو خط این حرفها باشید. اما باز اگر وقت کردی یک سری بزن بخونش. دمت گرم.

سلام
همین جوری فقط :
فکر می کنم : " سدها " باید " صدها " باشد
در غیر این صورت " سده " درست است ...
و می شود " سده ها "

جناب شریعتی سد درست است. اما چرا باید "سده‌ها" باشد؟

برای تعويض زبان هرکار دوست داريد بکنيد.