رخوت شاید بی‌دلیل

عجیب دچار رخوت شده‌اَم این روزها. کلی امید دارم اما هیچ کدام انگار به کارم نمی‌آیند! شب که سر روی بالشت می‌گذارم، پیاده که سر خیابان می‌روم، تنها که پیپ می‌کشم؛ در همه‌ی این اوقات احساس امیدی دارم که گویی هیچ‌وقت قرار نیست به حقیقت بپیوندد. دیده‌اید آدم دلش یک چیزهایی می‌خواهد بعضی اوقات و خودش را نزدیک می‌بیند به آن؟ من هم همچنین حالتی دارم. روبرویم کلی اتفاق خوشایند می‌بینم. درست شدن ماشینم، احداث دوباره‌ی دفتر، کرایه‌ی خانه‌ی مستقل، راه‌اندازی سایت‌های درآمدزایی که چند سال‌ست برنامه ریزی می‌کنم و الخ.

یک عاملی هست همیشه که مرا از رسیدن و قدم گذاشتن به راه خیلی از این‌ها باز می‌دارد. نمی‌دانم چیست. اما دیگر مطمئنم که کالیبراسیون بالا نیست. شاید باشد، اما دلیل مهم‌تری هست که آن یکی را باعث می‌شود. آن مهم را هنوز کشف نکرده‌اَم.

-------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن - دو بار تست قند دادم. عدد زد 49. فکر می‌کنم زیادی کم است. عوارض‌ش را گوگل کردم. فکر می‌کنم خود این یکی از دلایل حال و هوای این روزهای من است.