بام جدید مشهد و پنج ساله‌گی‌مان

یک جایی پیدا کرده‌ایم بالاهای خیابان هنرستان. اولین بار حسام ما را برد آن‌جا. اسمش را گذاشته "بام مشهد" که البته اسمش این نیست. اصولا اسم ندارد. کسی هم آن را نساخته. یک جایی‌ست که می‌روی بالا و از آن طرف هم کل شهر زیر پایت دیده می‌شود. خوبی‌ش این‌ست که با ماشین می‌شود رفتش و برای ما کسانی که از کالیبراسیون بالا رنج می‌بریم کلی مزیت محسوب می‌شود. یک خوبی دیگرش هم این است که اصولا موقعیت‌ش طوری‌ست که کسی نمی‌تواند نصفِ شبی خِفت‌اَت کند. اراذل نزدیک شوند در اندک زمانی می‌توانی خود را از آن بالا پرت کنی پایین روی شهر. مسلم است که این‌طوری پول و موبایل توی جیب‌اَت خواهد ماند.

خلاصه این‌که دیدن این شهر ماتم زده از آن بالا، آن هم نصف شبی حال و هوای دیگری دارد.

-------------------------------------------------------------------------

پ.ن 1- الان که دارم عکس‌ها را نگاه می‌کنم متوجه شدم تمام شهر هم دیده نمی‌شود. نهایتا تا حرم هست و نیمه‌ی دیگر نیست. حتی قاسم‌آباد هم دیده نمی‌شود. عجب جای بی‌خودی‌ست این بام تازه یافته‌مان. یک چهارم شهر را هم به زور نشان می‌دهد!

پ.ن 2- راستی یادم آمد که بگویم ام‌روز این وبلاگ 5 ساله شد.