بلاهت در کم‌رنگی نوستالژی

احمقانه‌ست. این‌که صبح از پشت پنجره که نگاه کردم اولین برف را دیدم. برفی که با شدت می‌بارید و شاید تنها پیامش این بود که امسال زمستان سختی خواهد آمد. البته این به خودی خود احمقانه نیست. نکته این‌جا بود که اولین چیزی که با دیدن برف به ذهنم خطور کرد - برخلاف همیشه - ارتباطی به زیبایی ِ ریزش و نوستالژی دل‌نشین‌اَش نداشت. مثل همیشه سر تعظیم برای برف فرود نیاوردم. قبل هر چیز به این فکر کردم که ضدیخ از پارسال چه‌قدر گران شده؟

نوستالژی‌هایم دارند کم رنگ می‌شوند. همه آن چیزها که بخشی از زیباشناسی زندگی هستند و در نبودشان تبدیل به مرد زمخت زندگی می‌شوم.

می‌ترسم.

------------------------------------------------------------

پ.ن - یک‌بار به تماشای کلیپ کوتاه "برف در بهار" نشستم و حس‌اَش را با خودم قسمت کردم. از اینجا ببینید.