لیست سیاه

Zwartboek ( انگلیسی : Black Book ) یا لیست سیاه، محصول هلند (2006) فیلمی‌ست به کارگردانی پل ورهوفن (Paul Verhoeven)

این فیلم یکی از تاثیرگذارترین فیلم‌هایی بود که درباره‌ی جنگ جهانی دوم دیده بودم. نگاه واقع‌گرایانه داستان که به قول ورهوفن 20 سال گفتمان بر سر آن - با فیلم‌نامه‌نویس‌اَش - طول کشیده، قابل تحسین است. شخصیت پردازی‌ها و بازی‌ها عالی‌ست و به خوبی بر روی پرسوناژها می‌نشیند. تلاش کارگردان برای پرداختن به تمام جوانب ِ ممکن ستودنی‌ست؛ چیزی که البته باعث شده بعضی منتقدان آن را ایراد در نظر بگیرند.

نمی‌خواهم چیزی از فیلم تعریف کنم. دیدن فیلم را به همه توصیه می‌کنم که ندیدن‌ش حکم از دست رفتن حداقل بخشی از زندگی‌ست!

و اما یکی از تکان‌دهنده‌ترین دیالوگ‌های فیلم ( حداقل از دید من )، جمله‌ای از شخصیت اصلی فیلم "الیس" است که از دست آلمان‌ها گریخته و به یاران قدیمی‌اَش هم نمی‌تواند پناه برد. در قایقی مخفی شده‌اَند که رادیو پایان جنگ را اعلام می‌کند و :

مونتز : "جنگ تموم شد، عشق من جنگ به پایان رسید."
الیس با بهت و ناامیدی سر تکان می‌دهد.
مونتز : "برای ما این فقط یک شروعه"
الیس هم‌چنان با چهره‌ای ناامید در حالی که چشمان‌ش اندکی این طرف و آن طرف می‌شود: "هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که از آزادی بترسم"